Poezia “antikombëtare” e Atë Gjergj Fishtës…

Më poshtë Konica.al paraqet poezinë që u përdor nga komunistët për ta quajtur “tradhtar” Atë Gjergj Fishtën. Sipas tyre, me këtë poezi Atë Gjergji tregonte se e kishte për turp të quhej shqiptar.

(Poezia është marrë nga “Mrizi i Zanavet”, Botime Françeskane, Shkodër)

METAMORPHOSIS

Qe besa, or burra,

Nuk dij kah t’çajë,

Mbasi do t’thirret

Sod derri dajë…

 

Me anmiq t’Shqypnís

Un pa u frigue

Mjaft jam, i mjeri,

Kacagjelue.

 

Pse kam pasë thânun

Deri sivjet:

Lum aj që shkrihet

Per atme t’vet;

 

Edhe kam pritun,

Mbas ktij mendimi,

Trimnisht per atme

Çfarë do ndeshkimi.

 

Por tash, t’a dini

T’tânë rreth e çark,

Se mue m’ka hi

Sod lepri n’bark.

 

M’âsht bâ shtupë zêmra,

E m’la trimnija,

Si jam tue njoftun

Se ç’m’qet Shqypnija…

 

Po, po; kujdesi

Për Gegë e Toskë

Mue sod m’ka hjedhun

Si hút n’ketë prroskë,

 

Kû, ndêjë harû

Si dac n’govigj,

M’janë bâ, qe besa,

Kërçikët si vigj,

 

E shtati tjeter

Porsi degë pishe,

Thue se kam hanger

Haram gjâ kishe.

 

Si me pasë lé

M’ndo’i knetë n’Zejmên,

A me pasë ndêjun

Tue tredhun qen.

 

Ehu! t’kishe shkue

Pak mâ kadalë,

S’kisht’ kênë nevoja

Me tjerrë ktû fjalë;

 

Përsè ishe màjun,

Si mâjet njala,

E punue m’kishte

Kuleta e fjala;

 

Porsi njatyne,

që ndêjë n’Shqypní,

Kujtojn se gjinden

Shi n’Australi;

 

E per dhé t’t’Parvet

S’u bjen nder mend

Me sa per kpurdha

që bijn n’dervend.

 

Ata, eh t’paça!

Kanë spaten n’mjaltë,

E si balona,

Per ditë mâ t’naltë:

 

Per ditë t’u mâjun,

Si mâjet njala,

U punon m’shekull

Kuleta e fjala.

 

As per punë t’ême

S’kanë t’lodhët, hae i keq,

Me sá druen halen

Se i therë n’perpeq.

 

E pse, pra, t’rrekem

Pa i bâ gjâ kujë?

Persè t’a mbajë

Un shatin n’ujë?

 

A thue dishroni

Prej ktyne s’ligash

Gjithmonë me m’pamun

Si t’pimun shtrigash?

 

Ehu jo, bre burra,

S’kam lé per s’teprit!…

Mâ mirë u rrnueka

Me zêmer t’leprit…

 

Kam dá, t’a dini,

Me vjetë t’sivjetit

Me u shporrë Shqypnijet,

Me kênë i vetit.

 

E dij se kini

Ju t’gjith me m’shá,

E se me m’thirrun

Mâ s’kini vllá;

 

Por n’dashtë; le t’thohet

Se dredhoi Leka,

Veç kurr mos t’thohet

Se ka mbetë Leka.

 

T’a dijë Shqypnija

Prá, e sheklli mbarë,

Se mâ mbas sodit

Uu s’jam Shqyptár,

 

A ndiet, Zotni,

që rrini m’shkam?

Un mâ me sodjet

Shqyptár nuk jam.

 

M’thirrni si t’doni

U tham: Urdhno!

Zulù m’a njitni…

Shqyptár, por, jo.

 

Per mue Shqypnija

Kufij mâ s’ká,

Nuk kam kund atme

As fis, as vllá,

 

Fis kam mâ t’fortin

E vllá bujarin,

Per atme barkun,

Per erz kam arin.

 

Prandej, mbas sodit,

Kur t’m’leverdisin

Un kam me shndrrue

Sá herë t’due fisin.

 

Kshtû, kam me rá

Un n’mbramet Grek,

Kam me ndjehë n’nesret

Shkjá ja Zejbek.

 

Dér sod kjeç dhanun

Per gjuhë shqyptare:

Por shka, me sodjet,

Per mue dalët fare.

 

Per mue janë baras

Si bukë si pane,

Por due që gjindja

Pa tê t’mos m’lâne.

 

Persè veç shqypja

Do folë n’Shqypní,

(Si duen me thânun

Nji palë zotní),

 

Kur me ‘i gut’n Morgen!

A kali imera!

Me ‘i dobra vecer!

A buona sera!

 

Mue punët të tana

M’hecin për fille,

E dér morrizi

M’qet drandofille?…

 

Luftët e Kastriotit

E t’Dukagjinit

Un kam me i mbajtun

Per dokrra hînit.

 

Sot per mue Leka

E Skanderbegu

Janë Palok Cuca

E Jaho Begu.

 

Mâ s’kam me i qitun

Zavall un krés

Per krena t’vendit

As per t’parë t’fés;

 

Kushdo per mue

Le t’jét i pár:

T’jetë dreq me bryna,

Por jo Shqyptár.

 

Pse krejt sod jeten

Un ndrrue e kam,

Kam lé per s’dytit:

Shqyptár mâ s’jam.

 

E prej se s’dytit

Kam lé sivjèt:

Kurdo t’pagzohem

A t’m’bâjn synèt,

 

Un due t’m’a njesin

Pantaleone

Pse mbarë bjen fjala

Me napolione.

 

Pantaleone,

O ‘i tjeter êmen

që t’dáj se mashkull

Nuk jam, as fêmen:

 

Taman si duhet

Shqyptari t’jét,

që don me pasun

Kuleten xét.

 

Tash bjer kavallit,

O barku i êm,

Porsi bylbyli

që kndon mbi gêm!

 

Persè me sodjet

Nji jetë e ré

Do t’xâje filli

N’Shqypní per né.

 

Per né xén filli,

Po, koha arit,

Sod që i rám mohit

Rodit t’Shqyptarit.

 

O i lum ti i lumi,

Si padishà

Tash ké m’u lkundun

Mbi ndo’i sofá.

 

Per né mbas sodit

Per çdo punë t’liga

Nuk do t’na marre

Mbi shekull friga.

 

Kemi per t’kênun

Si hy mbi tokë,

Kem’ per t’zotnue

Pa dhimbë mbi shokë,

 

Kemi me shkelun

Mbi rrashtë t’Shqyptarvet,

Tue lànë mbas krahit

Burrnín e t’Parvet.

 

Tjerët kanë m’u ushqye

Me lakna t’veja.

Me shllinë (n’i paçin,

Medjè, dhênt plleja),

 

Ti ké me rrue

Bibâj e pata,

E makerona

Edhe sallata.

 

Tjerët kanë me shkimun

Edjen me hirrë;

Ti, veç a mundesh

Shampanjë e birrë.

 

Pa lodhë na menden

Per dhé e gjuhë t’t’Parit,

Kem per t’kênë çmue

Prej zogjsh s’Shqyptarit.

 

S’ka per t’ngranë palla

Pse t’digjet ara

Ase mos t’gjindet

Kund rrushit fara.

 

Kúr per tý greza

Bâjn malit bungat

E mjaltë per tý

Kullojnë dér cungat.

 

Ehu! dy germaza

Sod kjeçë tue dashtë

E ‘i plandc lastiket

Krejt mbrendë e jashtë:

 

Kjé at-herë tu’ u zgjâ

Ti sá koteci,

E tu’ u kuqë hunda

Mue m’kje si speci.

 

Oh! Kúr t’xâsh filli

Me vû ti strehë,

Sa t’u ngjatjetat

Ké per t’i njehë!

 

E ka me u gjetun

Ndo’i farë Orfeut

që lavdet t’ua

T’i a kndojë dheut.

 

E ti, tue qeshun

Kangë e kangtár,

Tash mban perkthesen:

Nuk jam Shqyptár

 

Mandej, kúr plakun

E lodhë prej vjamit,

Ké m’u dá shekllit,

(Per sherr t’Adamit),

 

Njata që zhaben

N’ketë jetë t’a rrasen

Kshtû kanë me t’shkrue

Mbi vorr ty rrasen:

 

“Ktû njaj fatbardhi

Âsht tue pushue

Per Fé e per Atme

që pat jetue.”

 

A thue se âsht vorri

Bash i Spartanvet

që n’Thermopila

Bânë báll Persjanvet…

 

Prá, bjer kavallit,

O barku i êm,

Porsi bylbyli

që kndon mbi gêm!

(Poezia është marrë nga “Mrizi i Zanavet”, Botime Françeskane, Shkodër)

You must be logged in to post a comment Login